Rüyalarım hiç uzun sürmedi.
Hep rüyaların en tatlı yerinde uyandım uykudan.
Yinede sevdim hayatı,yaşamayı sevdim ve seni.
Aşamadığım tek engel sanırım kalbindi.
Bazen titrek dudaklarım bazen asi kalbim.
Dudaklarımdan tek kelime çıkıyor ara sıra
"kahretsin".
İnsan istemeden severmi ?
Bunu sende öğrendim
Belkide alışkanlıktı sana sevgim, bilmiyorum
Bildiğim seni sevmenin ötesine geçemedim.
Değermiydin ?
Kalbime sorsam sanırım bin yılda değerdin.
Bir okyanusta bir kum tanesini aramak nasılsa
Bende seni öyle aramaktan yoruldum artık.
Azgın dalgaların yordu beni
Artık gidiyorum
Bir adaydı sendeki aşkım
Giderken aşkımı sende bıraktım


" ilhan MACİT "