Özlem

Yeni bir yılın yeni saatleri, ve içim özlem dolu. Geçen yıl ve yıllardan kalan ne varsa üstüne eklenerek yüklenmekte. Ve hayır unutmadım.

Yara izleri kapanmış olsa bile hatırlarsın. Kimileri büyük, kimi yaraları ise küçüktür insan oğlunun. Gün geçmiyor ki pespaye hayat, başka engeller çıkarmasın önüne. Dert etmeyip, umursamayıp, hayata tutunmak ve yoluna devam etmek istersin, ama olmaz.

Mesafe’ler yakınlaşsa bile, göz göze, Yüz yüze olamıyoruz.

İ.M

O yara kadar sevgin’de derindir, bırakmaz peşini. Öyle bir an olur’ki nefessiz kalırsın, ve hatta ağladığının farkında bile olmazsın. Başını koyup uzanamadığın bir diz, dokunamadığın bir ten vardır karşında; Ve duyduğun o özlem, o aşk, sevmelerin kadar büyük bir yokluğun içindedir; Ve seni benliğine kavuşturan o aşk, artık senin değildir; Kimbilir belki’de başkasının elindedir. Kaybolan benliğin yoktur artık.

Sevmek istiyoruz, sevilmek istiyoruz ama yetmiyor; yıpratıyoruz, acıtıyoruz, kanatıyoruz aşk’ı.

Kalanini Oku